Adaptacja fotopowa to ciągły proces zmiany własności narządu wzroku w celu przystosowania się do widzenia fotopowego. Widzenie fotopowe jest widzeniem w warunkach przystosowania się do jasności, pozwala na rozróżnianie barw. Dla widzenia fotopowego maksimum czułości widmowej oka przypada na 555nm - odpowiada to barwie zółto-zielonej. W technice świetlnej widzeniu fotopowemu przypisujemy większe znaczenie. Ponieważ oko każdego z nas może posiadać różną czułość widzenia. Dlatego CIE przyjęła międzynarodowy, uzgodniony standard nazwany "standardowym obserwatorem". Odpowiada temu krzywa względnej czułości Vo i jest ona standardową czułością oka zawartą między 380 a 760 nm. 555 nm jest najwyższą czułością, podczas gdy 400 nm jest ok. 1/1000 najwyższego poziomu. Oznacza to, że 1 wat promieniowania w części żółto-zielonej spektrum jest 1000 razy bardziej efektywny niż 1 wat promieniowania w części niebieskiej.

Adaptacja skotopowa.

Adaptacja skotopowa to ciągły proces zmiany własności narządu wzroku w celu przystosowania się do widzenia skotopowego. Widzenie skotopowe jest widzeniem w warunkach przystosowania się do ciemności, nie pozwala na rozróżnianie barw. Dla widzenia skotopowego maksimum czułości przesuwa się w kierunku fal krótszych i wynosi 505nm - co odpowiada barwie niebiesko-zielonej.

Jednostka światła.

Z powodu dużej zmienności czułości oka względem długości fali niepraktycznym jest posługiwanie się jednostką "wat" do mierzenia światła. W zamian używamy jednostki "lumen", która jest mierzona jako szybkość przepływu energii świetlnej, lub częściej nazywanej strumieniem świetlnym. Jeden lumen strumienia świetlnego o czułości 555 nm odpowiada energii promieniowania 1/680 wata, ale 400 nm już 3,5 wata. Bezpośrednia relacja między "watem" i "lumenem" jest wykorzystywana podczas obliczania strumienia świetlnego i skuteczności świetlnej produkowanych źródeł światła.

Ostrość widzenia.

Oko jest zdolne do funkcjonowania w bardzo szerokim zakresie natężenia światła - od bardzo wysokiego 100000 lx (światło dzienne) do 0,2 lx (światło gwiazd). Jednak funkcjonowanie oka w każdym z tych przedziałów nie jest takie same. Natężenie światła ma bezpośredni związek z ostrością widzenia oka, a co za tym idzie zdolnością do widzenia detali. Generalnie im więcej światła tym lepsze widzenie. Jednakże wzrost natężenia światła powyżej pewnego punktu nie powoduje wzrostu ostrości widzenia.

Rozmiar i kontrast.

Ostrość widzenia jest również uwarunkowana wielkością przedmiotu pracy wzrokowej oraz jego kontrastu z otoczeniem. Można to przedstawić na wykresie obrazującym wpływ natężenia oświetlenia na warunki pracy wzrokowej. Ta względna wartość jest ściśle związana z projektowaniem oświetlenia dla różnych warunków oświetlania i przeznaczenia oświetlanych pomieszczeń. Dla przykładu w korytarzu, gdzie koniecznym jest rozpoznawanie względnie dużych przedmiotów o stosunkowo dużym kontraście pracujemy przy niskim natężeniu oświetlenia, podczas gdy w sali operacyjnej, branży zegarmistrzowskiej czy elektronicznej wysokie natężenie oświetlenia jest niezbędne dla prawidłowej pracy wzrokowej, minimalizującej zmęczenie oka ludzkiego.